من گیج تماشای غضب های تو هستم

زندانی هر روز طلب های تو هستم

جای نگرانی پس از این نیست عزیزم

من مخترع خنده ی لب های تو هستم

"شکوفایی"

 

                                                بهار

                                  دخترکی که قصد دارد

                               به هر شکوفه می رسد

                                   به یاد تو بوسه زند 

نردبان

بالش را تا صبح هم پشت رو کنم

سردی صورتت... نمی شود

مگر ...می شود؟

آدمی را

به جرم خیال سقوط

تا ابد

بر نردبان

به صلیب کشید؟

قصه

سالها

غول های قصه باختند

و ما

گول قصه هایی را خوردیم

که تنها حرف راستشان

قصه کلاغی بود

که هرگز

به خانه اش نرسید!

***

ادامه نوشته

سبب

دختر قالی‌باف

   مرده بر دارِحقایق 

 خسته

...

نه طنابی از خشم

نه طنابی از درد

آنچه او را کشته‌ست

نخ مشکی

          به سرِ هر خنده‌ست.

 

 

 

 

+ دوستای خوب دوچرخه. اینجا بدجوری سوت و کور داره میشه. لطفا نذارین  پیشرفت کنه این مسئله. خیلی غمناکه راستش . کار سختیم نیستا! ما با هم دوستیم دیگه؟هوم؟

 

لبخنــد بزن..

 

 

باران را از ذهن پنجره ها خط بزن!

از پشت ابرهآ بیــرون بيا آفتابــ من...

لبخـــند بزن....:)

 

+دلتنگــتم دوچرخــه...!دلتنگ نوجوونــي...:(..

دش منسوزی

من... دشمنم بودم!

دشمن منم ... و دشمن تنم

ذغال ِ بد

رفیق ِ بد

هیچ نبودند!

 که  در تبت نگاهت

آتش می گیرم

و از خاکسترم

تنهایی دیگر

دوزخی می شود

*

رفیق من!

دشمن دشمن من!

هیچ دریغ مدار...

به نام خدا

با نام خدای آسمان ها و زمین
هر ذره در این جهان که آرام گرفت*
یک تکه از آسمان جدا شد افتاد
بر روی زمین و کربلا نام گرفت

بر بال فرشته ای که گریان می رفت
دیدم به حروف ابجد و خطّ کبود
هفتاد و دو بار ناله ی <<واعطشا>>
با یک قلم بدون سر حک شده بود

بر اوج به نیزه ها فرشته می دید
هفتاد ستاره یک قمر یک خورشید
با اذن خدا رخت عزا بر تن کرد
بر آینه ی چشم همه غم پاشید

                                                                       

                                                                         24 محرم الحرام 1434

* : اشاره به آیه ی  شریفه ی  << الا به ذکر الله تطمئن القلوب >>

کجا جا مانده ای...

 

دنيايـــم تاريكــــ استــــ..

شعرهايــم حرفهايــم چشمهايــم...

تـــاريكـــــ استــــ...

كجا جا مانــده اے پــس

آفــتـــــابــم..؟! 

 

حقیقت

حقیقت این است که

نه تنها صدا نمی ماند

لنس آرمسترانگ هم  متقلب است

پشت دریا هم چیزی نیست

 و فقط مرده ها نمیمیرند

حقیقت این است که

من حتی

... با تو هم تنهایم 

"پای ریز"

                           

                  به بیست رسیدم تو نیستی

                                      باید به حالم گریست

                     نه به خاطر اینکه مجردم

                                        پاییز آمد تو نیستی

                         حالا برگ های عشق را

                                              به پای تو نریزم

                                    پای درخت همسایه بریزم؟!

در ...

می روی ...

درب را  هم ببند

که باد می آید

نگاه می آید

پشه می آید

گَرد  می آید

صدا می آید

تو می روی ...

باز ...درب می ماند

درد می آید

و درد می ماند 

درب را ببند...

شاید

شاید

 واقعا زنده ام؟!!

و این  امتداد مرگ

توهمی بیش نیست! 

*

بی عنوان

               

 

چند وقت پیش

 غم انگیز ترین تئاتر عمرم را

 اجرا و تماشا کردم

 کاش هیچوقت پا به سن نمی گذاشتم...

 

مرداد

"آزادی"  قلمبه سلمبه است!

عشق چرت است!

شعر  باید "سنجاقک" داشته باشد،

کفتر،برکه،پل،گل داوودی ...آدم داشته باشد

 بوسه  هم زیادیست

*

شعر باید نفت داشته باشد

نشتی بدهد

اقیانوستان را به گند بکشد!

سرب داغی در گلویتان باشد

تا ایمان بیاورید:

من جهنم دنیای شما هستم!

*

"جدایی من، رهایی تو"

                            

                                   تو را که نبینم

                                      اینگونه ام

                                            پری معلق

                                  کنده شده از

                                        بال عقابی تیزپا

                                      یک

                                               سقوط

                                                       بی فرجام...

کفایت

ما هرگز

به اندازه چیزهایی که گفتیم،

احمق نبودیم

. به اندازه کتاب هایی که خواندیم

دانا

ما هرگز،

به اندازه گل هایی که بوییدیم

سرمست نشدیم

و به اندازه بوسه هایی که کردیم

عشق نورزیدیم

اما دیدنت

برای یک لحظه،

-نداشتنت، نبوسیدنت-

یک آن ...فقط دیدنت،

به اندازه تمام زیستن

کافی بود

بازی الهی

تیر ماه

بر سنگفرش خیابان

مورچه های دانه کش

(با طعام الاثـيم *)

جولان می دانند

با ذره بین

دودشان  می کردم

آری

تیره ماه بود

علم و دانش تعطیل  بود

اما دانشگاه نه

و ذره بین کارش را می کرد!

18 تیر1390

*آیه 44.دخان

"خبر خبر خبردار"

"خبر خبر خبردار"

آی آدما، آ  دما

آبی آسمونی

سیاه و دودی شده

اشکال از آسمون نیست

باز دما نا جور شده

 

بستنی داغ

مثل  بستنی قیفی وارونه

تابستان

روی آسفالت

وا دادیم

 ایمانان را

به  تمام مقصد ها 

*

مثل گوزن

داخل دوربین تفنگ شکاری

ایمان باختیم

به دویدن

ادامه نوشته

"تیر نگاهت"

 

قرار نبود مشقی باشد؟!

ببین

حالا باید بگویم

دیدار به قیامت

 

همیشہ پاے تو در میاטּ است!

به دلــم دلــتنگــے  میپاشــے ..!!

و جایــت که مـیاטּ سینـہ ام تنـــگ میـشود

 مشـت میکوبــے  به دیوارهاے  قلبــم..!

و آنـقدر بــے  تابــے  میکنــے ...

تا دسـت و پایــت را بــا شعرهــایــم گرہ بزنــم!!

مجبور نیستــے  دلم را از جا بکنــے عزیزکم..!

همیشـہ دسـت تو شعرهایـم را مینویـسد

همیشہ پاے تو در میاטּ  است!

+ چشمانم برای دیدنت دیوانگی میکند!

تمام شعر کوچکم برای تو

 

رفیق لحظه های پاک و ساده ام
ببین که دل به غیر تو نداده ام

رفیق روزهای آبــی و قــشنــگ
دلم بدون تو همیشه تــنگ تنــگ

رفیق خاطرات ناب و بی نظیــر
بدون تو میان غصــه ام اسیر

بیا وَ شعر تازه ی مرا بخوان
که شعر من برای تو،تمام آن

 

وقتی به دنبال ِ تو میگردم ..

فانوس در دستم ، گلم ، خسته م .. به دنبال ِ تو میگردم
آری دلم ، هستم پر از درد و به دنبال ِ تو میگردم

سرد است آغوش ِ هوای ِ بی چراغت در نبودن ها
آتش که میسوزد درون ِ سینه ام ، وقتی به دنبال ِ تو میگردم ..

رویای ِ خیس ِ نیمه شب ؛ عشق و توهم در صدای ِ تو ..
می گرید آخر اشک ِ چشمانم زمانی که به دنبال ِ تو میگردم ..

من میروم / من میدوم / تو ، سرنگون ِ هستی و روحم ..
تو میروی آرام و میگردی خدایت را به وقتی که به دنبال ِ تو میگردم ..

سجّاده در آغوش ِ قالیچه ، نگاهم پیش ِ روی ِ دانه های ِ زرد ِ تسبیحش ..
گویم خدا را آه از این دوری و وقتی که به دنبال ِ تو میگردم ..

آری ! خدایا !! درد دارد سال های ِ بی بهار ِ پرزمستانت
هر 4 فصلی که تماما سرد و بی روحم و دنبال ِ تو میگردم ..

+ + + + + + +

بد شده ؟
خیلی وقت بود ننوشته بودم خب ..

تنها صداست که نمی ماند!

سرزمین ما کولی ها ، نامش،

دورمیفاسللا سیست

ما همیشه در رفتن مانده ایم

 نمی میریم...

زیر عشق های جامانده،

در غبار یک خاطره

مثل یک ترانه از دور نجوا شده

فراموش می شویم 

بله!

تنها صداست که نمی ماند!

تبت

دامنت

کوتاه است 

از دستمان

روی کوتاه ترین جای آسمان

تبت...

یدی...  نمی رسد!

بهارانه ...

 

آفتاب که می تابد

پرنده که می خواند

و نسیم که می وزد

با خودم می گویم:

ــ حتما حال تو خوب است

که جهان این همه زیباست...ــ

 

تایتانیک 3D

تایتانیک ما

مثل نقاشی های نقال قهوه  خانه بود! 

تک بود!

"بعدی " نداشت!

اما

غرق قصه بود!

"تخم مرغ"

                                          "تخم مرغ"

                             صبح خورشیدی طلوع می کند

                                در ماهی،تا به...غروب رسد

                                       گرسنگی ام...

 

مرده رود

لا اله الا الله!

ما تلو تلو می خوریم

مثل آب نصفه لیوان

 دوان دوان می آورد

زمستان بی بخار

سرد بی جان!

زنده رود...

می لرزد...

به درد نمی خورد

لا اله الا الله

تمام عمر با عقل نفس کشیدیم

این نصفه بودنمان

کفاف  غسل را  هم نمی دهد

باید احمق بمیریم

جهت صرفه جویی در مصرف آب! 

شهید شویم

" فرش تا عرش "

        

           نیست نیست نیست 

                                 افتاد و شکست

                                           هنوز پیدایش نکرده ام

                      سرم را روی فرش می گذارم و

                            چشم هایم را به دنبالش می فرستم

                                         رفت و

                                                  تکه بزرگی از قلبم گم شده...

 

" معلول "

       

 

                زندگی اش را سوار بر چرخ کرده

                     

         میان قفسه ها قدم می زند

 

                           .

                           .

                           .

 

       تا یک دقیقه دیگر فروشگاه تعطیل است

 

             به سمت در خروجی می دود

 

                                بدون چرخ

 

                                          آزاد ـ آزاد...

 

پنجره را نبند، پر، ده!

           

                                           " پرده "

                       کنار پنجره، رو به روی او نشسته ام

                                  آنقدر حرف می زند...

                                                  حرف می زند...

                                                           حرف می زند...

                                 که دهانش از باد پر می شود

                                          هوا برش داشته و می گوید

                                   پنجره را نبند، پر، ده!

 

تب بارانی...!

زیر بارانــــــ ^{"دوستتـــــ دارمـ"} هایت مانده ام...

تبــــــــــ کرده افکارمــــــ..!

قلبمــــــــ هذیانـــــــــــ میگوید..

بوی بارانــــــــ میدهـــــــــی...

بســـــــــــ که تــــــــــورا نفـــــــس کـــــــشیده ام..

حجـــــــــم اتاقـــــــم..

خالـــــــی از هـــــــــــوای توســـــــــــت...

.

.

مرا نفــــــس بکــــــــش...

مطمئـــــــن باشـــــــــ نمیــــمیـــــــری...

م.ک

باد باد ....ک

بادبادک ترین آدم روی هوا

نخش به هیچ جا بند نیست

می کوبد خود را

به گوشه های این آسمان

دنیایی  که عادت دارید

سگ را می بندید

سنگ را

مرا هم ببندید و

از  این گوشه های آبی

...رهایم کنید!

" رویای یک..."

             

                             بال هایش را گشود
                                 آسمان غرق در رنگ
                             از سر شوق چهچهه می زد
                              ـ قارقار دوستش ـ
                               پرت شد به واقعیت
                                       با بال های سیاه!

 

ای نور...

 

 

 

      "ای نور کجا میروی؟"

نفرین بر فانوسی

 که در تاریکی

از من دور می شود و

 تو را به همراه دارد...

 

 

 

"بگذار مزمزه ات کنم..."

 

  گله نکن از اینکه مدام نگاهت نمی کنم

  چه انتظار داری از غار نشینی

  که کورمال کورمال

  خود را به دهنه غار رسانده

  خیره شدن به خورشید؟!

  نه!می ترسم...

  می ترسم از اینکه چشم هایم

  همه نور شود و خودت را گم کنم

  من از آن انتهای ظلمانی آمده ام

  کم کم در من ظهور کن

  به یکباره اشباع شدن

 تجربه خوبی نیست!

 

 

 

دیدار...

   

                                        "دیدار"

                                پرنده، پشت پنجره
                                نگاه می کند به او
                                به او که پشت پنجره
                                نگاه می کند به او

 

پرسپکتیو !

نزدیک بود اما ؛

خود را در انتهای ِ دور ترین ها میدید ..

آن فردایی که

هنر نمایی ِ دوربین ِ خدا را باور نداشت ..

دریاچه

کوه به کوه نمی رسد

آدم  هم به آدم نمی رسد!

اما زنده رود این روزها

به دریاچه اورمیه می ریزد

مرا ببخش که با دلی کوچک دوست میدارمت چنین بزرگ!

 چشمـــ منـــ بی نگاه تو

نابیناستـــ

مثل ایینه ای بی انعکاســـ

مرا ببخشـــ

که بیـــ تو

امواج سرکشـــ اشتیاقــــ

ساحل امنـــ قلبـــ مرا در همـــ مینوردد

همیشه از خود میپرسمــ...

 که چیستــــ در تــــو

که میکشد مـــرا

به گردابــ عشقیـــ چنینـــ حائـل

چیست پشتــ این در بستـــه

 و چشمـــ من ...

 بر اعجابـــ آنـــ می گریـــد

 می توانمـــ

 اشکهایمــــــ را پاک کنمـــ

 امّا ... عشقــــــ تـــــــــو

تا همیشه در قلبـــ منـــ خواهد ماند!

  

م.کـ

+عشقـ مرا نامی نیستـ که او فراتر از همه واژه ها چون مروارید در صدف احساسـ منـ میدرخشد!

 

" پایان قصه من "

                       

                               کلاغ جان!
                     قصه من به سر رسید
              بیا تو را هم به خانه‌ات برسانم

3-

کوهها را دوست دارم

ولی..

بیزارم از کوههایی که

 از کاه ساخته میشوند...!

---

پ.ن:من زانو هایم را به آغوش کشیده بودم وقتی تو، برایِ آغوش ِ دیگری زانو زده بودی......... 

  
N.H

لحظه های ترد تنهایی!

شبـــ میوزد بر پنجره چشمانمــ...

رویایـــ تو بر دلمــ پروانـــه میریزد..

میوزد مدامــ..

نسیمی از سمتــــ یاد تو...

قاصدکــ ها

 که  سمفونی میخواننــــد در بارانــــــــ..

قلبــ منـــ ترانه ای مینویسد که برای خواندنشـــ ..

ابدیت هم کوتاه استـــ..

محبوب منــــ!

هربار که به تو فکر میکنمـــــــ

تمام کهکشانــــ در قلبــــ منـــــــــ میدرخشــــــد..

و افکار منـــــــ از تو بیهوشـــــ میشود..

و منـــــــ چیزیـــــــ بیش ازینـــ لحظه نمیخواهمـــ..!

 

 

ღتـــمآم قلبتــ رآ بھ منـ بدھکــآرے ღ

م.کــ

1-انعکاس تنهایی!

نشسته امـ در عمقـ یکـ تنهاییـ

غمـ دلمـ را میبلعد!

چراغ هیچـ ستــاره..

نمیکــند روشنـ..شبـــ خیال مرا!

دستهایـ مضطربمـ حجمـ تنهاییـ را

در اغوش میکشـــد!وبر دل عاشقمـ میفشارد!

تا باور کند..دلمـ همیشـــه تنهاســـت!

م.ک

 

ضیافت...

 

 

" کارت دعوت "

به ضیافت خدا خوش آمدید

زمان، طلوع آفتاب تا غروب ایشان

مکان، شهر رمضان

الذی انزل فیه القران...

 

 

عنوان ندارد

 

صراطش مستقیم نیست

مسیر ِ نگاه ِ من ، وقتی ؛

راه ِ دلم را 

کج میروی ..

" پرنده ترسو "

                        

                             "پرنده ترسو"

                        در قفس باز مانده بود

                          پرنده،پر وسوسه

                       به بیرون سرکی کشید

                                 اما

                      از وسعت دنیا ترسید

                          فکر پرواز را 

                    از درنیمه باز فراری داد و

                        در را بست!

ـ به اندازه درباز کن نوشابه اگر می فهمیدی

دلم باز می شد!

 

 

پ.ن:تااطلاع ثانوی خدافظ!