کفایت
ما هرگز
به اندازه چیزهایی که گفتیم،
احمق نبودیم
. به اندازه کتاب هایی که خواندیم
دانا
ما هرگز،
به اندازه گل هایی که بوییدیم
سرمست نشدیم
و به اندازه بوسه هایی که کردیم
عشق نورزیدیم
اما دیدنت
برای یک لحظه،
-نداشتنت، نبوسیدنت-
یک آن ...فقط دیدنت،
به اندازه تمام زیستن
کافی بود
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۱ ساعت 22:25 توسط علی مرسلی
|
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!