مرا ببخش که با دلی کوچک دوست میدارمت چنین بزرگ!
چشمـــ منـــ بی نگاه تو
نابیناستـــ
مثل ایینه ای بی انعکاســـ
مرا ببخشـــ
که بیـــ تو
امواج سرکشـــ اشتیاقــــ
ساحل امنـــ قلبـــ مرا در همـــ مینوردد
همیشه از خود میپرسمــ...
که چیستــــ در تــــو
که میکشد مـــرا
به گردابــ عشقیـــ چنینـــ حائـل
چیست پشتــ این در بستـــه
و چشمـــ من ...
بر اعجابـــ آنـــ می گریـــد
می توانمـــ
اشکهایمــــــ را پاک کنمـــ
امّا ... عشقــــــ تـــــــــو
تا همیشه در قلبـــ منـــ خواهد ماند!
م.کـ
+عشقـ مرا نامی نیستـ که او فراتر از همه واژه ها چون مروارید در صدف احساسـ منـ میدرخشد!
+ نوشته شده در شنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۰ ساعت 13:51 توسط مهتاب كيا
|
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!