باد باد ....ک
بادبادک ترین آدم روی هوا
نخش به هیچ جا بند نیست
می کوبد خود را
به گوشه های این آسمان
دنیایی که عادت دارید
سگ را می بندید
سنگ را
مرا هم ببندید و
از این گوشه های آبی
...رهایم کنید!
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۰ ساعت 21:1 توسط علی مرسلی
|
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!