دوچرخه

حرفهای خوب و خواندنی شده

مثل اینکه در میان سطرها

عشق آمده ست و ماندنی شده

مثل اینکه ردپای اشک تو

خیس کرده خشکی کلام را

برق ناگهانی نگاه تو

بازهم گرفته لحظه هام را

با ظرافتی شبیه برگ گل

دست می کشی دوباره برسرم

آب می دهی به تشنگی من

سبز می شود نهال باورم

ای که با شکوه خنده های تو

از سرم پریده درد بی کسی

من پر از صدای گریه ام و تو

بیصدا تر از همیشه می رسی