دوچرخه

چرخ... .. چرخ

مي چرخيد روزگاري با كودكي هايش

و او ركاب زنان در پي اش ....

پرواز را آغاز خواهد كرد ...

شور پرواز بي پروا حسي است بس عجيب

دختركي بود

سوار بر دوچرخه اي رنگي ، مي خواست برسد به انتهاي

يك كوچه ي بن بست

چشم هايش برق مي زنند در آن نگاه دور كه مسير را برايش معنا مي كند ...

پا مي زند ...

در صداي خنده هاي كودكانه اش

و نوازش باد

سنگريزه اي شايد .....

چرخش يك لحظه ي چرخ ....

سكوت ....درد ....

                           و بادي كه ديگر نمي وزيد ....

سايه ي مادر بزرگ

كه دوان دوان نزديك تر مي شود

و نگاه دخترك

از لا به لاي خيسي مژه هايش به انتهاي كوچه ي بن بست

                                                      ****

به اينجا كه رسيد گفت :

" من هر بار ، همين موقع از خواب مي پرم !

اما بلاخره در يكي از اين خواب ها تا آخر كوچه ي بن بست پا مي زنم."