تنهایی اسکله

با قایق ها پر می شود

تنهایی قایق ها

         با ماهیگیران پیر

تنهایی ماهیگیران

        با تور های ماهیگیری

تور های ماهیگیری

        با یک عالم ماهی

و تنهایی من

باساحلی خیس

        از موج های خالی

که می روند و می ایند

برای تنهایی ام شکلک در می اورند

می خوانند

      مرغان دریایی

                  بر فراز اب های ابی

انتظارم بیهوده نیست

می دانم

          سرانجام

 یکی از همین موج ها  

نشانی ام را

به اولین بطری شناور روی اب

با نقشه یک جزیره دور افتاده

در انتهای این دنیای کشف نشده

                                     خواهد داد

 

و بعد من

"قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به اب

دور خواهم شد از این خاک غریب..."*

 

 

*عمو سهراب