روی سنگفرش پله های پیاده رو

روی شیب ِعمر ِ من

سرد بود هوا

آخرین دقایق ِ قبل ِ شب

در غروب

آسمان , دوباره بی هدف سیاه بود

تا ابد نشان غصه بود