به دوست مهربانم که نوشتارش و دیدارش تولدی است دوباره برای من.

چه کسی حقیقت  راستین را می داند؟

آنگاه که مرگها  به خواب می روند

و نفس های پنهان بودن ما

                                      خاطره های جاوید می شوند

آن هنگام که دستها ـ دستهای پیروز ـ

                                                تو را 

                                                      و مرا

                                                            و زندگی را

                                                                    مکرر می شوند

و آن گاه که دستخط تو  

هم چون روان آدمی ، آیینه ی من می شود

 و آن گاه که تو من می شود

                                    و من ، تو

                                             و ما ، زندگی

چه دروغین پرسشی:

چه کسی می داند حقیقت چیست؟

ـ آیا افسانه می پنداری آن زمان را

                                         که حقیقت از چشمانت سرازیر می گردد؟

 

ش ـ پاییز۸۶