برای نی نی نازم که بهم گفت:"بنویس! این جا!"
می نشینیم هر دو
روی صندلی های مجازی
_در فاصله ای مجازی_
خیره ایم به هم
با نگاه های مجازی
حرف هایمان مجازی
احساسمان مجازی
خنده هایمان مجازی
گریه هایمان مجازی
اخم هایمان مجازی
درد هایمان مجازی
در این دنیای مجازی
ثانیه های با "تو "بودن هم مجازی
با"تو "بودن هم مجازی
"تو"بودن هم مجازی
بودن هم مجازی
مجازی
...!
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۸۶ ساعت 12:31 توسط فریبا دیندار
|
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!