این زبان دل افسردگان است

نه زبان پی نام خیزان

در سراسر لحظه هایمان

در سراشیبی جنگلها و کوه های شمالی

و در کوچه پس کوچه های شهرهای اصفهانی

ما عشق را تجربه کردیم.

در روزهایی که همه

رایحه ای نداشتند جز  رایحه ی بهار و تابستان و پاییز و زمستان

ما رخت ها را کنار گذاشتیم

و همدیگر را     

                   و لحظات زندگی را

                                              و سرنوشت را

در آغوش کشیدیم.

امیدوار نبودیم و آرزوی پیروزی در سر نداشتیم

مغلوب بودیم

و به شکست خود عشق می ورزیدیم.

ما در عریانی دل انگیز خود غرق شدیم

و تو گفتی

              ما راز زندگی را کشف کرده بودیم.