به یاد روزهای دوستی به جاده نگاه کردم...

        ...که با هم سوار بر دوچرخه رکاب می زدیم و از زیبایی ها شاخه گلی را در سبد خاطرات دوچرخه می گذاشتیم.

حال گل های خاطره پژمرده می شود و تو دیگر با من رکاب نمی زنی تا یادها زنده شوند...

به صدای زنگش گوش کن...شاید هنوز ته دلت بخواهد سوار شوی..

(برای همه ی دوچرخه ای ها...)