من
به اندازه ی تمام گل های دنیا شادم
به اندازه ی تمام گنجشک هایی که
پرواز را اموخته اند
من
در کوچک ترین
تنگ ترین
و تاریک ترین اتاق دنیا نشسته ام
اینجا را دوست دارم
اینجا را به اندازه ی تمام لحظه های سبز دوست دارم
اینجا بهترین مکان
برای بودن است
فقط خواهش می کنم
چشمانت را نبند.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۸۶ ساعت 15:1 توسط فریبا دیندار
|
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!