دو تا دوبیتی از خودمه!

هر چی فکرشو می کنم می بینم که کنکور و شعر گفتن (؟!) هیچ جوری جورشون با هم جور در نمیاد!!


امشب از بوی نسیم و ماه من سرشارم

امشب از گلایه های بی صدا سرشارم

در سکوت و دور از روی و ریا زیسته ام

از چه رو باز ز تنهائی و غم سرشارم؟

 

                           هر شب کنار پنجره ام صدای ترانه ی اوست

                           تنها صدای بی صدای اشاره ام هم، از برای اوست

                           هرچند او نه دانست و نه خواهد فهمید

                           قصه ی رنج و غم شبانه ام برای اوست