کوهیست شل و ول
در اتاقک دهان ها
کوه زبان نه استوار
نه قامتی
استخوان هایش را انگار تف کرده اند!!
....
از اتش فشان خود خاکستر ها ی کلمات را
پرتاب میکرد به اسمان بیرون
خاکسترها یحرف
سیاه می کنند
تاریخ راادم ها را
چه قدر وراج
انقدر کوه زبان فعال....
که حتی سنگ ها ی درونش هم پرتاب شده اند
جان ندارد دیگر
از بدو تولدت
کوه زبانت لاغر و مردنی بوده
افتاده بر زمین اتاق.....
فکر کنم
در ان ددنیاا هم
گاه گاه مخ خدا را می زدی
که به تو
ان چشمان زیبا را داده است!!!

ندیدیم اتش فشانی این چنینی
دائما فعال!!!!