دوچرخه

مقدمه:

دیروز من اونجا بودم....دقیقا همون جا...جایی که ۳ هفته انتظارشو کشیدم و وقتی مامانم گفت نه اجازه نمی دم انگاری آب یخ روم ریخته بودند....درست مثل پارسال....اما من باید می رفتم و ...هرچند فقط ۷ساعتش را تو راه بودم (رفت و برگشت)

امسال ۲۱ نفر بودیم : خودم ، سحر منصوری ، سحر عظیمی ، ارغوان جهانگیری ، فتانه ارجمند ، یاسمین رضائیان ،یاسمین حاتمی ، فرشته شریعتی ، تینا و صبا تیماج چی ، طاهره یافتیان، مهردخت الهیار کیا، مروارید اسلامی ، یلدا انگالی ، مهسا دوستی، فریبا دیندار ، فرزانه گلستانی ، سپیده ایازی و دوستش (؟!) ، تهمینه حدادی ، (اون دو نفر دیگه یادم نمی یاد کی بودن اما اسمشون تو لیست بود!) خلاصه جای همه ی دوستان به خصوص نیلوفر علی محمدی ، بیتا کاظمی نژاد ، دنیا مقصودلو ، مینووش رحیمیان و انسانهای (...)ای مثل نگار یاریان و مریم محمد خانی و سپیده الوندی خالی بود!
از اعضای تحریریه هم  ۱۳ نفر بودند: خانم رستگار، خانم حریری ، خانم خانی ، خانم عطیف ، خانم فتوحی ، آقای رستمی عزیزی، آقای حسن زاده، آقای تربن ، آقای فروزان ، آقای مولوی ، آقای خلج ،آقای نیما افجاری و آقای صفری

شرح:

-ساعت ۲ تازه تزئینات در حال نصب شدن بود و طاهره در حال کشیدن یک سری نقاشی روی بادکنک ها.کیک را تقریبا ساعت ۳.۲۰ آوردن که همه بچه ها اومده بودن (به جز سپیده و دوستش که ساعت ۵.۱۰ اومدن!) و یک ابتکار جالب که کلی کیف کردیم، ابتکار یاسمین رضائیان و فتانه ارجمند بود که روی یک سبد حصیری (که با سلیقه ی منحصر به فردی درست کرده بودند) پر از پفک نمکی مینو بود!

-دوتا از بچه ها ۲۰ تا فشفشه رو همزمان روشن کردند که احساس چهارشنبه سوری در ما و احساس ترس از آتش سوزی در اعضای تحریریه ایجاد کرد . بعد از آن کادوهایی که آورده بودند، که جالبترینشان یک عروسک گاو و دیگری به تعداد اعضای دوچرخه قورباغه ی چینی بود...!

-بعد از میل کردن پفک و شیرینی و میوه و کیک و شربت نوبت عکس گرفتن و یادگاری نوشتن شده بود و در آخر کادوی خانم رستگار به ما که یک تی شرتی بود و رویش لوگوی قشنگ دوچرخه!

اینم یه عکس از میز اصلی برای تمام کسایی که اومدن و نیومدن....!