"دوستی-بی پایان"
به سردی سایه ام
از بزرگی روحت تغذیه می کنم
به بلند پروازی فکرت
پرنده ای بال شکسته می شوم
در شهر آرزو ها
زیر گریه ی آن طفل نو پا
بار دیگر به دنیا می آیم،
گمت می کنم
در پیله ی کرم ابریشم
می ترسم، از دنیا می ترسم...
پایه ام ضعیف است
بالهایم شکسته
بدبین به دنیا
مجروح شده ام!
روزی
گرد و خاک را پاک خواهم کرد
پرواز را خواهم توانست
زیر سایه ی مهربانت
می آموزم ، الفبا ، زمین و آسمان را
زندگی همین است
فکر یک روز
فکر یک شب
تولد ، مرگ!
"تقدیم به بهترین دوستم(خوابالوی بزرگ)
با بهترین آرزوهای نشکسته!"
/ پرنیان فلاحی /
وبلاگ ادبی نوجوانان فعلی و سابق! خوانندگان و همکاران افتخاری و غیر افتخاری هفته نامه دوچرخه و نوجوانان و جوانان سراسر ایران و بلکه هم جهان!