آدم ها عبور می کنند.بی حرف،بی صدا.در پیاده رو ها به هم تنه می زنند و در روزهای بارانی هیچ کس نیست که سهمی از چترش را به دیگری تعارف کند.آدم ها عبور می کنند،و خیابان پر از همهمه ی عابرهای خسته ای می شود که همیشه و هر روز دنبال پنجره ای می گردند.برای دیدن،برای عبور...

*مریم محمدخانی