دوچرخه

می پرم

از ذهنت،

دلت،

فراموش می شوم!

هنوز یادم نرفته صدای پاهای نوجوانی ام را که تاپ-تاپ از پله های زندگی بالا و پایین میپرید و گاه پله ها را دو تا یکی میکرد و گاه آهسته و پیوسته گز میکردشان آرام..نوجوانی ام که چه آرام و چه سربه زیر در هیاهوی زندگی که چنگال مشغله اش گلوی روزگارمان را رها نمی کند آمد و رفت..ندانستم چه وقت گذشت..زمانی به خود آمدم که اطرافیان گفتند: مبارک بر تو بهار جوانی! ... و ذهن من هیچ نشنید به جز صدای بوق دوچرخه ی رنگی نوجوانی ام..

پ.ن. اینجارو آپ کردم..بعد از ماه ها..فکر کنم شاید یه سالی میشد که اینجا نمی نوشتم..البته تو وبلاگ شخصیم مشغول بودم حسابی! (:

   یاسمین(ساحره)  http://sahere.blogfa.com

به خیالمان کسی
بیرون این سلول ها هست
که دنبال صدا بیاید.

بچه های دیگری هم که با شناسه هایشان مشکل دارند تماس بگیرند.

ع.م

شیخ گفت

آنچه نه خدای را

                      نه چیز

و آنکه نه خدای را

                       نه کس  

                                                     اسرار التوحیدفی مقامات الشیخ ابی سعید

ما هم گذاشتیم! اطلاع بیشتر نداریم که نامه های در راه که به آدرس قدیم فرستاده اید چه می شود، توضیح بیشتر خواستید بنویسید، اینجارا می خوانند!۲