دوچرخه

كانون حجاب.

نمايشگاه مطبوعات كودك و نوجوان

یکی از دوست داشتنی ترین کتاب های کتابخانه " تو مشغول مردن ات بودی" است که این روز ها بازار فروش اش حسابی داغ شده و پوستر هایش همه جا دیده می شود. گاهی که دلم می گیرد کتاب را می گیرم دستم و چند دقیقه فقط روی جلدش را تماشا می کنم. دختری که با موهای ژولیده و لباسی قرمز تا نیمه، توی اب فرو رفته . کتاب " تو مشغول مردن ات بودی" گزیده ای از شعر و عکس جهان است که  عکس هایش را "شهریار توکلی" انتخاب کرده و شعرهایش را "محمدرضا فرزاد" ترجمه کرده است. ترجمه شعر هایش را دوست دارم. شعر های این کتاب یک جور خوبی ترجمه شده که وقتی بارها و بارها شعری را می خوانم اصلا خسته نمی شوم (فکر می کنم شش هفت بار این مجمعه شعر را خوانده ام) درست مثل این شعر :

گاو در کلاس اموزش هنر ( چالر بوکوفسکی)

هوای خوب

مثل زن خوبه

همیشه پیش نمی اد

وقتی هم بیاد

برا همیشه

نمی مونه

مرد اما

قرص تره:

اگه بده

بخت اینکه همونطور بمونه بیشتره

اگه هم خوبه

که خب خوب می مونه

ولی زن

عوض می شه

با

بچه

سن و سال

رژیم غذایی

حرف

ماه

بود و نبود افتاب

یا لحظه های خوب

زن حیاتش

به تیمار عاشقانه توئه

در حالی که مرد رو

اگه بهش نفرت بدی

قوی تر می شه

از خواب پریدم

ساعت سکته کرده بود

(کی بود قرارمان؟)

پنجره را باز کردم

آسمان بود اما

پرستویی نبود

تقویم را ورق زدم...

به فصل پنجم که رسیدم

از یاد رفته بودی

(کی بود قرارمان؟)

                            رهاست...

بر دلم خشکیدست..  حسرت پاییزی ناب برگها

پاییز توی پنجره

ضربدر پنجره

 کلیک تو

...

تق...!

زیر پایت...زیر دستت

تو ،خدا  ...

ببند اما

 ما بندگی

ندانیم

خدایی،

ندانیم!

نمایشگاه خیلی خوب بود!

دیدن دوستانی که فقط اسمشون رو می شناختی  خیلی جالب بود !

جای خیلی از دوستان هم خالی بود !

این هم عکسی از دوستان !

جمعه 1 آبان شد سومین بهانه برای رفتن به نمایشگاه

آن هم با اتوبوس دو طبقه از بهشتی تا نمایشگاه با کلی ذوق و شوق و خاطرات کمرنگی که جان گرفتند در ذهنم

روزی پر از خنده و یه کَمکی هم گریه...

نمی دانم چرا نمی خواهم بنویسمش

شاید اسم همین آدم ها، آدم هایی که دوستشان دارم کافی باشد برای زنده نگه داشتن خاطره ای که هرچه کردم نتوانستم بنویسمش و آخر تصمیم گرفتم به نوشتن این اسم ها اکتفا کنم ، البته با کلـــــــــی جای خالی...

جناب آقای عباس تربن

سرکار خانم شفتی

آقای اعتمادی

خانم عطیف

آقای توزنده جانی

با زنده نگه داشتن یاد و خاطره ی تهمینه حدادی

ملیحه آجرلو

نازنین اخوان

مروارید اسلامی

حدیث اسدی

فهیمه اصغری

فرزانه جعفری

سیده زهرا جمالی

فریبا دیندار

یاسمن رضائیان

فرشته سلیمانی

کیمیا شالباف

الهه صابر

مینا صیادی

مرضیه ضربتی

افسانه علیرضایی

الهه علیرضایی

مهشید عمادی

مائده محتشمی نژاد

نفیسه مصطفایی

امیر معینی

فرناز میر حسینی

مجتبی ناطقی

نیما نادریان

مهرین نظری

نوشین

...

(شکور!)

جای خیلی ها خالی بود نمی نویسمشان مبادا کسی از قلم بیفتد و ...

بعضی هاشان را آخر مطلبش نوشته فریبا

تاریخ                  صبح                  عصر

چهارشنبه 29/7  فریبا خانی              ندا انتظامی

پنجشنبه 30/7   علی کهن نسب/فرانک عطیف    شیوا حریری

جمعه       1/8   گشتاسب فروزان/فرانک عطیف            فرانک عطیف/جعفر توزنده جانی

شنبه       2/8    مریم قنواتی                        فرهاد حسن زاده

یکشنبه     3/8    آتوسا رقمی                        مناف یحیی پور

دوشنبه     4/8    علی مولوی                       نفیسه مجیدی زاده

سه شنبه  5/8    کیکاووس زیاری                   ابراهیم رستمی/فراز خلج

عباس تربن و پگاه شفتی هر روز تمام وقت در غرفه دوچرخه و سه چرخه حضور دارند.

:)

28آبان امسال روز دختر است ! نگاهی کوتاه دارم به سهم دختران از جامعه !

* سهم دختران در قبولی دانشگاه ها بیشتر از پسران است !

*در بعضی از  رشته های دانشگاهی دختران هیچ سهمی ندارند !

* چند دانشگاه وجود دارد که فقط متعلق به دختران است !

*فقط یک پارک ویژه بانوان در تهران وجود دارد ، که البته آن هم در آخر هفته به تمام افراد اختصاص دارد !!!!!!

*دختران هیچ سهمی از تماشای فوتبال در استادیوم ندارند !

* در سطح شهر تاکسی هایی برای بانوان وجود دارد ، که البته در آنها هم همه جور مسافری سوار می شود !

 *خانمها در مترو دو واگن جداگانه دارند!

 و شاید خیلی مورد های دیگر......

اما

ما روزی داریم که به نام خودمان است....!